Proporcionalnost

Interes javne vlasti da privremeno riješi problem izbjeglih i raseljenih lica koji je bio aktuelan i neophodan u to vrijeme, ne može, osam godina po okončanju rata, prevagnuti nad apelantovim interesom da ostvari svoje pravo na povratak u svoj dom, koje je i osnovni cilj Opšteg okvirnog sporazuma. Prema tome, miješanje u apelantovo pravo na imovinu nije bilo proporcionalno opravdanom cilju.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj U 102/03 od 28. aprila 2004. godine, stav 44, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 30/04, upravni postupak i upravni spor za povrat u posjed stana

Na apelantkinju je prenesen prevelik teret, te stoga miješanje u njezino pravo na imovinu nije zadovoljilo uslov proporcionalnosti, na osnovu činjenice što ne egzistiraju relevantni registri nepokretnosti u koje bi trebala upisati svoje pravo svojine na predmetnom poslovnom prostoru da bi uživala svojinsko-pravnu zaštitu. Uspostavljanje registra nepokretnosti, njihovo održavanje i ažuriranje je obaveza države, tako da odgovornost za njihovo nepostojanje ne može da bude prenesena na teret apelantkinje.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 160/03 od 28. aprila 2004. godine, stav 28, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 34/04, parnični postupak radi predaje u posjed poslovnog prostora koji je izvođač radova u međuvremenu prodao trećim licima, a za koji je apelantkinja isplatila kupoprodajnu cijenu

Utvrđeno pravo vlasnika zgrade, koja je na osnovu rješenja nadležnog organa uprave uklonjena zbog dotrajalosti ili srušena usljed više sile, da ima prvenstveno pravo korišćenja zemljišta radi građenja pod datim urbanističkim uslovima, proporcionalno je cilju koji se želi postići, a to je omogućavanje vlasniku ponovne izgradnje imovine. Ovo ne može predstavljati pretjeran teret za drugu stranu, tim prije što se ovo pravo utvrđuje u postupku pred organom uprave, odnosno sudom, pa objema stranama na raspolaganju stoje adekvatna pravna sredstva i proceduralne garancije.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 127/02 od 17. maja 2004. godine, stav 39, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 34/04, upravni postupak utvrđivanja prvenstvenog prava korišćenja gradskog građevinskog zemljišta

Ustavni sud zaključuje da je uspostavljena pravična ravnoteža između zaštite imovine i zahtjeva opšteg interesa. Slijedi da novčana kazna nije proizvoljna i da nije povrijeđeno pravo apelanata na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju.

• Odluka broj U 65/03 od 22. septembra 2004. godine, stav 22, objavljena u

„Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 60/04, prekršajni postupak zbog počinjenog carinskog prekršaja

Nema povrede prava na imovinu vlasnika kuće u kojoj je jedan od stanova opterećen stanarskim pravom kada vlasnici nisi ograničeni u mogućnosti da koriste svoju imovinu do te mjere da bi postojao nepravičan odnos između zahtjeva da se zaštiti to njihovo pravo i opšteg interesa da se zaštiti zakoniti korisnik dijela te imovine, sve dok postoji valjan pravni osnov za to korišćenje.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 647/04 od 29. septembra 2004. godine, stav 25, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 8/05, građanski postupak koji se tiče zahtjeva vlasnika za iseljenje iz dijela kuće lica koja u njemu žive na osnovu ugovora o korišćenju, nema povrede člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Nije proporcionalno miješanje u apelantovo pravo na imovinu s obzirom na odluku Vrhovnog suda kojom su poništene nižestepene odluke kojima je udovoljeno apelantovom tužbenom zahtjevu da mu se na osnovu finansiranja izgradnje prizna pravo svojine na dijelu imovine.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 230/03 od 30. novembra 2004. godine, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 15/05, parnični postupak za utvrđenje prava svojine na dijelu kuće u čiju je izgradnju apelant ulagao materijalna sredstva, utvrđena povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Zakonska odredba, prema kojoj osiguranici koji su ostvarili pravo na srazmjerni dio penzije po međunarodnim sporazumima, ostvaruju svoja prava u skladu sa tim sporazumima i nisu obuhvaćeni odredbama zakona o utvrđivanju minimalnih primanja, srazmjerna je cilju poštovanja tih sporazuma i obima na osnovu njih stečenih prava, te u konkretnom slučaju ne predstavlja prevelik teret za apelanta u poređenju s ostalim penzionerima.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 830/04 od 28. januara 2005. godine, stav 28, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 48/05, postupak utvrđivanja srazmjernog dijela prijevremene starosne penzije na osnovu ukupnog penzijskog staža ostvarenog u inostranstvu u skladu sa međunarodnim ugovorom, nema povrede člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud smatra da odredba člana 30 Zakona o stambenim odnosima, koju su sudovi primijenili prilikom donošenja osporenih presuda, ima za cilj uspostavljanje pravne sigurnosti kako bi se faktičko stanje protekom određenog vremena priznalo kao pravno stanje. Stoga, Ustavni sud smatra da osporenim presudama nije stavljen pretjeran teret na apelanta, ako se uzme u obzir da apelant duže od osam godina nije preduzimao nikakve radnje u cilju ostvarivanja svog prava.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 221/04 od 12. aprila 2005. godine, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 38/05, apelant nije pokrenuo postupak za iseljenje bespravnog korisnika u smislu člana 30 Zakona o stambenim odnosima

Ne postoji povreda prava na imovinu u slučaju kada redovni sudovi, pravilnom primjenom relevantnih odredbi materijalnog prava, odbiju apelantov zahtjev zbog zastare njegovog potraživanja [...] Ovakva ograničenja su u ovoj i sličnim situacijama potrebna radi pravne sigurnosti i ispravnog funkcionisanja pravnog sistema. Ova ograničenja su opravdana i proporcionalna cilju koji se želi postići.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 487/04 od 18. maja 2005. godine, st. 27-29, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 67/05, građanski postupak, naknada materijalne štete, nema povrede člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Odluka redovnog suda da apelant preda sporno zemljište vlasnicima ne stavlja pretjerani pojedinačni teret na apelanta u poređenju s javnim interesom koji se želi ostvariti (omogućavanje vlasnicima, in abstracto, korišćenja prava i ovlašćenja u odnosu na stvari, u skladu s javnim poretkom), čime je postignuta pravična ravnoteža između zahtjeva opšteg interesa zajednice i zahtjeva za zaštitu osnovnih prava pojedinca. Zato je ovo uplitanje u apelantova imovinska prava opravdano i u skladu sa članom 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 523/04 od 18. maja 2005. godine, stav 24, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 67/05, predaja nepokretnosti u posjed vlasnicima, nema povrede člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Odbijanje apelantovog zahtjeva da mu se isplati ugovoreni iznos rezultat je uzajamne uslovljenosti obaveze jedne i druge ugovorne strane, pa ako nije došlo do zastupanja, ispunjenja obaveze jedne strane, nije nastala niti obaveza za ispunjenje druge strane. Odredba člana 99 stav 1 Zakona o obligacionim odnosima ne stavlja na apelanta „poseban i pretjeran" teret u odnosu na drugog učesnika u postupku, tim prije što je apelant advokat, dakle lice koje je stručno i koje je upoznato sa zakonom, te da je primjena ovakve mjere proporcionalna legitimnom cilju koji se želi postići ovim zakonom, kao i da je uspostavljena pravična ravnoteža između zaštite apelantovog prava na imovinu i opšteg interesa.

• Odluka o meritumu broj AP 951/04 od 13. septembra 2005. godine, stav 26, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 3/06, parnični postupak radi naplate naknade po ugovoru o poslovnoj saradnji

U slučaju kada je apelantkinji ostavljena mogućnost da koristi predmetni put na isti način na koji ga koristi i tuženi, to jeste otključavanjem i zaključavanjem mobilnog stuba, te kada ima mogućnost da koristi i drugi prilaz, nije narušena pravična ravnoteža između apelantkinjinog interesa, s jedne strane, i interesa tuženog i javnog interesa Opštine Tuzla, s druge strane.

• Odluka o meritumu broj AP 1039/04 od 13. septembra 2005. godine, stav 33, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 4/06

Nema povrede prava na imovinu kada je apelant, zbog propusta da tužbu povuče odmah nakon vansudske isplate štete tuženog, obavezan da tuženom plati sudske troškove nastale nakon isplate, budući da je miješanje u njegovo pravo na imovinu propisano zakonom, da ima legitiman cilj od opšteg interesa, te da je osporenom odlukom postignuta pravična ravnoteža između zaštite apelantovog prava i opšteg interesa.

• Odluka o meritumu broj AP 950/05 od 16. septembra 2005. godine, stav 29, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 3/06

Zakonska odredba, prema kojoj je lice u čiju se korist zahtijeva upis promjene korisnika u katastarskom operatu dužno priložiti ispravu u kojoj zemljište mora da bude označeno prema podacima iz premjera i katastra zemljišta, srazmjerna je cilju vođenja jednoobrazne evidencije po jedinstvenom sistemu katastra zemljišta, te u konkretnom slučaju ne predstavlja prevelik teret za apelanta u poređenju s ostalim licima koja zahtijevaju upis promjene korisnika u katastarskom operatu.

• Odluka o meritumu broj AP 956/04 od 13. oktobra 2005. godine, stav 30, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 20/03, upravni postupak radi uknjižbe prava na nepokretnostima u zemljišnim knjigama

Kada se Zakonom o odlaganju od izvršenja sudskih odluka na teret budžeta Republike Srpske odlaže izvršenje pravosnažnih presuda, postoji kršenje prava na imovinu iako odlaganje izvršenja ima legitiman cilj od javnog interesa, ali upotrijebljena sredstva nisu proporcionalna tom cilju, odnosno nije uspostavljena „pravična ravnoteža" između zahtjeva od opšteg ili javnog interesa i zahtjeva da se zaštiti pravo pojedinca na imovinu.

• Odluka o meritumu broj AP 487/05 od 20. decembra 2005. godine, stav 412, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 39/06;

• Odluka o meritumu broj AP 557/05 od 12. aprila 2006. godine, stav 192 i dalje, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 77/06;

• Odluka o meritumu broj AP 704/05 od 9. maja 2006. godine, stav 743, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 47/06

Donošenjem presude o podjeli zajedničke imovine na apelantkinju nije prenesen neprimjereno obiman teret u odnosu na drugog učesnika u postupku. Sasvim neosnovano i potpuno nepravično bi bilo očekivati da apelantkinja uživa šira imovinska prava od drugog učesnika u postupku zbog razloga na koje se poziva u apelaciji.

• Odluka o meritumu broj AP 803/05 od 9. februara 2006. godine, stav 26, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 41/06

Nema povrede prava na imovinu kada pri realizaciji novčanih potraživanja sudskim putem nastupi zastarijevanje potraživanja jer su apelanti propustili da poštuju zakonom propisane rokove.

• Odluka o meritumu broj AP 951/05 od 9. februara 2006. godine, stav 32, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 43/06

Ne postoji povreda prava na imovinu u slučaju kada redovni sudovi, pravilnom primjenom relevantnih odredaba materijalnog prava, utvrde da je apelantkinja priznanjem duga prekinula zastarijevanje potraživanja, koje je tužilac u sudskom postupku potraživao od apelantkinje jer je takvo lišavanje imovine u javnom interesu ostvarivanja pravne sigurnosti i ispravnog funkcionisanja pravnog sistema, a ova ograničenja imovinskih prava su opravdana i proporcionalna cilju koji se želi postići.

• Odluka o meritumu broj AP 288/05 od 9. februara 2006. godine, stav 34, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 37/06;

• Odluka o meritumu broj AP 325/05 od 14. marta 2006. godine, stav 44, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 49/06;

• Odluka o meritumu broj AP 562/05 od 14. marta 2006. godine, stav 30, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 57/06

Miješanje u apelantovu imovinu je bilo proporcionalno i postoji fer balans između zahtjeva za opšti interes zajednice i apelantovog interesa, s obzirom da je apelant svojevoljno pristao da predmetni pravni posao bude obezbijeđen bezuslovnom garancijom iz člana 1087 Zakona o obligacionim odnosima.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 912/04 od 1. aprila 2006. godine, stav 44, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 57/06

Odluke kojim se nalaže apelantu da napusti uzurpirano državno zemljište donesene su u javnom interesu  i  princip  proporcionalnosti  je  zadovoljen jer je apelant svojim ponašanjem prouzrokovao radnju oduzimanja uzurpiranog zemljišta od države, zbog čega se ne može izvesti zaključak da je država stavila neprimjeren teret gubitka imovine bez naknade na samog apelanta.

• Odluka o meritumu broj AP 706/05 od 12. aprila 2006. godine, stav 36, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 57/06

Obustavljanje vanparničnog postupka za određivanje naknade za oduzetu imovinu, pokrenutog po zahtjevu apelanata, kako je to određeno posebnim zakonom visokog predstavnika za BiH, ne stavlja na apelante „poseban i pretjeran" teret, te je primjena ovakve mjere proporcionalna legitimnom cilju koji se želi postići ovim zakonom. Stoga, u konkretnom slučaju uspostavljena je pravična ravnoteža između zaštite prava apelanata na imovinu i opšteg interesa, odnosno da u ovoj situaciji nije na apelante prenesen neprimjeren teret radi ostvarenja zakonitog cilja.

• Odluka o meritumu broj AP 805/05 od 9. maja 2006. godine, stav 41, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 77/06

Postoji povreda prava na imovinu kada je presudom suda, na osnovu primjene zakonske odredbe o ograničenom vremenskom roku u kojem se može podnijeti zahtjev za ostvarivanje prava, na apelantkinju prenesen nesrazmjerno velik teret potpunog gubitka invalidnine koju je, kao civilna žrtva rata i trajni invalid, već stekla i uživala duži period, čime je na njenu štetu poremećen pravičan, proporcionalan odnos između javnog interesa koji se želi postići i zaštite osnovnih prava pojedinca.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 450/06 od 5. aprila 2007. godine, stav 34, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 70/07, gubitak invalidnine zbog primjene zakonskih odredbi o vremenskom roku za podnošenje zahtjeva za ostvarivanje prava, utvrđena povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Gubitak apelantkinjinog već stečenog prava zbog neispunjavanja uslova, odnosno propuštanja roka koji je tek naknadno propisan i koji je nakon njegovog zakonskog propisivanja praktično nemoguće ispuniti, svakako predstavlja pretjeran i neproporcionalan teret za apelantkinju u odnosu na javni interes kojeg štiti navedena zakonska odredba, što uključuje i  narušavanje  pravne  sigurnosti kao elementa ustavnog principa vladavine prava o čemu su trebali voditi računa Federalno ministarstvo i Kantonalni sud prilikom odlučivanja o apelantkinjinom zahtjevu.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 133/06 od 13. septembra 2007. godine, stav 34, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 12/08, pravo na porodičnu invalidninu, utvrđena povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

U konkretnom slučaju došlo je do miješanja u apelantovo pravo na imovinu u smislu njegovog lišavanja, a na osnovu člana 5 stav 2 Zakona o izmjenama i dopunama Zakona o izvršenju odluka Komisije za imovinske zahtjeve raseljenih lica i izbjeglica („Službeni glasnik RS" broj 65/01), prema kojem se zahtjev za izvršenje odluke Komisije, kojom se potvrđuje stanarsko pravo i dodjeljuje pravo na povrat stana, mora podnijeti u roku od osamnaest mjeseci od dana donošenja odluke Komisije. Ustavni sud smatra da se radi o zakonskoj odredbi koja ne ispunjava uslov proporcionalnosti javnog interesa i interesa lica, koja se nalaze u situaciji kao što je apelantova, pa postoji povreda prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 1524/06 od 11. novembra 2007. godine, stav 39, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 49/08, izvršenje odluka CRPC-a, kvalitet zakona, utvrđena povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH;

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 3850/08 od 12. oktobra 2011. godine, stav 51, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 49/08

Postoji kršenje prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju kada je miješanje u apelantovu imovinu izvršeno na način da je primjenom materijalnopravnih propisa o utvrđivanju prava na naknadu štete, Statuta Brčko distrikta i naloga supervizora narušena ravnoteža između javnog interesa i apelantovog interesa pretjeranim ličnim teretom koji apelant mora trpjeti u vidu lišavanja „legitimnog očekivanja" svoje imovine.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 1362/06 od 30. januara 2009. godine, stav 44, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 63/09, naknada štete, primjena odredaba naloga supervizora, utvrđena povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ostvarenje legitimnog cilja - obezbjeđenje pravne sigurnosti - ne može da bude opravdanje za gubitak već stečenog prava pojedinca jer mjera koja za posljedicu ima gubitak stečenog prava, djelimično ili u cijelosti, predstavlja pretežak teret za korisnika osiguranja, čime je narušen princip proporcionalnosti.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 2843/07 od 12. januara 2010. godine, stav 35, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 23/10, kvalitet zakona o PIO Republike Srpske, član 148 stav 2 i član 151, utvrđena povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud smatra da postoji kršenje prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju kada su redovni sudovi, nezavisno od utvrđenja da je predmetni prostor davalac stana dodijelio apelantkinji na korišćenje „kao novom nosiocu stanarskog prava", i nezavisno od činjenice da su apelantkinja, a prije toga i njen pravni prednik, predmetni prostor koristili dugi niz godina isključivo kao stambeni prostor, odbili apelantkinjin tužbeni zahtjev isključivo iz razloga što taj prostor nije priznat kao „stan" u smislu člana 3 Zakona o stambenim odnosima. Takvom primjenom navedene odredbe, u okolnostima konkretnog slučaja, na apelantkinju je stavljen pretjeran teret jer nije postignuta pravična ravnoteža između legitimnog javnog interesa i apelantkinjinog prava na mirno uživanje imovine.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 3773/08 od 12. oktobra 2011. godine, stav 39, utvrđena povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud zaključuje da postoji kršenje prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju jer, pored zakonitog miješanja u pravo na imovinu koje je imalo legitiman cilj, propisivanjem neadekvatne naknade u članu 39.e Zakona o prodaji stanova na kojima postoji stanarsko pravo koja pripada licima koja imaju pravno obavezujući ugovor o otkupu tzv. vojnog stana umjesto uknjižbe i povrata stana u posjed, među kojima su i apelanti, nije postignuta proporcionalnost miješanja u imovinu apelanata, odnosno stavljen je preveliki teret na apelante.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 1205/08 od 13. jula 2012. godine, stav 66, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 79/12, stanovi JNA, utvrđena povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH, nema povreda člana 6 Evropske konvencije i člana II/3e)Ustava BiH

Ustavni sud zaključuje da postoji kršenje prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine, odnosno člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju kada je miješanje u apelantovo pravo na imovinu izvršeno na način da je odlukama Osnovnog suda narušena ravnoteža između javnog interesa i apelantovog interesa pretjeranim ličnim teretom koji apelant trpi u vidu onemogućavanja da slobodno raspolaže svojom imovinom.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 1986/09 od 13. jula 2012. godine, stav 48, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 81/12, zahtjev za vraćanje privremeno oduzetog priključnog vozila, utvrđena povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud zaključuje da u konkretnom slučaju nije povrijeđeno apelantovo pravo na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju s obzirom da je miješanje bilo predviđeno zakonom i služilo legitimnom cilju, te da je apelant u međuvremenu, od napuštanja predratnog stana, stekao ekvivalentna prava u državama nastalim na prostorima bivše SFRJ, te da odlukama redovnih sudova na apelanta nije stavljen preveliki teret.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 1207/08 od 23. novembra 2012. godine, stav 36, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 102/12, stanovi JNA, nemogućnost apelanta da se vrati u posjed stana koji je bio predmet kupoprodajnog ugovora, za koji su redovni sudovi utvrdili da je pravno obavezujući u smislu člana 39 Zakona o prodaji stanova i nemogućnost da se na tom stanu uknjiži kao vlasnik, nema povrede člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k)Ustava BiH

Ustavni sud zaključuje da u konkretnom slučaju nije povrijeđeno apelantovo pravo na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju s obzirom da su oni u međuvremenu stekli ekvivalentna prava u drugim državama SFRJ, odnosno da na apelante nije stavljen preveliki teret.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 3151/09 od 23. novembra 2012. godine, stav 48, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 1/13, stanovi JNA, nemogućnost apelanata da se vrate u posjed stanova na kojima su prije rata oni ili njihovi bračni drugovi bili nosioci stanarskog prava, nema povrede člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud zaključuje da postoji kršenje prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju kada su javne vlasti, miješanjem u imovinu apelanata koje je bilo zakonito i imalo legitiman cilj, nedopuštanjem vraćanja u stanove na kojima su apelanti ili njihovi pravni prednici, odnosno njihovi bračni drugovi, imali stanarsko pravo, odnosno za koje je utvrđeno da imaju pravno obavezujuće ugovore u smislu člana 39 Zakona o prodaji stanova, apelantima, u stvari, oduzele imovinu, a da nisu utvrđene relevantne činjenice da li su ispunjeni uslovi da im njihova predratna stanarska prava, odnosno prava iz pravno obavezujućih ugovora budu kompenzirana putem odgovarajuće naknade, čime je na apelante stavljen preveliki teret, odnosno čime nije postignuta pravična ravnoteža između zaštite imovine apelanata i zahtjeva javnog interesa.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 1370/08 od 23. novembra 2012. godine, stav 116, stanovi JNA, povrat u stanove na kojima su prije rata apelanti ili njihovi bračni drugovi, odnosno njihovi pravni prednici imali stanarsko pravo i zaključili pravno obavezujuće ugovore u smislu člana 39 Zakona o prodaji stanova, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud zaključuje da postoji kršenje prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju kada su javne vlasti, miješanjem u imovinu apelanata koje je bilo zakonito i imalo legitiman cilj, nedopuštanjem vraćanja u stanove na kojima su oni ili njihovi bračni drugovi imali stanarsko pravo apelantima, u stvari, oduzeli imovinu, a da nisu utvrđene relevantne činjenice da li su ispunjeni uslovi da im njihova predratna stanarska prava budu kompenzirana putem odgovarajuće naknade, čime je na apelante stavljen preveliki teret, odnosno čime nije postignuta pravična ravnoteža između zaštite imovine apelanata i zahtjeva javnog interesa.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 1011/08 od 23. novembra 2012. godine, stav 87, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 102/12, stanovi JNA, nemogućnost apelanata da se vrate u posjed tzv. vojnih stanova na kojima su bili nosioci stanarskog prava, ali nisu zaključili pravno obavezujuće ugovore o njihovom otkupu, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud zaključuje da postoji kršenje prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju kada su javne vlasti, miješanjem u imovinu apelanata koje je bilo zakonito i imalo legitiman cilj, nedopuštanjem vraćanja u stanove na kojima su oni ili njihovi bračni  drugovi  ili  pravni  prednici  imali  stanarsko  pravo,  apelantima,  u stvari, oduzeli imovinu, a da nisu utvrđene relevantne činjenice da li su ispunjeni uslovi da im njihova predratna stanarska prava budu kompenzirana putem odgovarajuće naknade, čime je na apelante stavljen preveliki teret, odnosno čime nije postignuta pravična ravnoteža između zaštite imovine apelanata i zahtjeva javnog interesa.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 1250/08 od 23. novembra 2012. godine, stav 33, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 102/12, stanovi JNA, nemogućnost apelanata da  se  vrate  u  posjed tzv. vojnih stanova na kojima su bili nosioci stanarskog prava, za koje je u postupcima pred redovnim sudovima utvrđeno da nisu zaključili pravno obavezujuće ugovore o njihovom otkupu u smislu člana 39 Zakona o prodaji stanova jer sudu nisu dostavili ugovore za koje tvrde da su zaključeni, nego samo uplatnice na određene iznose i potvrde banaka o izvršenim uplatama, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud zaključuje da postoji povreda prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju kada je miješanjem u pravo na imovinu, zasnovanom na zakonu i u svrhu ostvarivanja legitimnog cilja, u specifičnim okolnostima konkretnog slučaja narušen razuman odnos proporcionalnosti na način da pojedinac mora da snosi pretjeran i pojedinačan teret jer je djelovanjem javnih vlasti doveden u uvjerenje da je postupio u skladu sa zakonom, a više ne postoji mogućnost da nedostatak uočen dosljednim tumačenjem zakona otkloni, a zbog čega je onemogućen u uživanju i zaštiti prava koje mu pripada.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 2175/09 od 30. januara 2013. godine, stav 40, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 18/13, problematizovano pitanje valjanosti ugovora ovjerenog u ambasadi, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud smatra da u specifičnim okolnostima konkretnog slučaja, kada je apelant kao zakonski nasljednik svoje majke, koja je kao kupac započela proceduru kupoprodaje stana na kojem postoji stanarsko pravo, uplatila kupoprodajnu cijenu i u toku postupka umrla (31. jula 2007. godine), a propustom tuženog kao prodavca predmetnog stana nije potpisala predmetni ugovor, doveden u situaciju da ne može ostvariti prava iz predmetnog ugovora, dosljedno tumačenje zakona da su ugovorne strane dužne ovjeriti svoje potpise ne zadovoljava pravičan odnos proporcionalnosti između zaštite opšteg interesa i interesa pojedinca, te da apelant mora snositi poseban i pretjeran teret.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 1683/10 od 9. oktobra 2013. godine, stav 32, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 88/13, zahtjev za utvrđivanje pravne valjanosti ugovora o kupoprodaji stana zaključenog između apelantove pravne prednice (apelantove majke) kao kupca i tuženog kao prodavca, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud zaključuje da postoji kršenje prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine, odnosno člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju kada je miješanje u apelantovo pravo na imovinu izvršeno tako što je odlukama Suda BiH narušena ravnoteža između javnog interesa i apelantovog interesa, i to pretjeranim ličnim teretom koji apelant trpi u vidu onemogućavanja da slobodno raspolaže svojom imovinom.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 3329/10 od 9. oktobra 2013. godine, stav 46, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 86/13, postupak privremenog oduzimanja predmeta, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

U odgovoru na pitanje da li je u konkretnom slučaju postignut pravičan odnos između zaštite interesa apelanata i legitimnog cilja u javnom interesu kojem se teži, Ustavni sud ističe da je u parničnom postupku utvrđena apelantova invalidnost u procentu od 70%, te umanjenje opšte životne aktivnosti apelanta za 80%, i to u njegovoj tridesetoj godini života, a da su pojavni oblici utvrđenog invaliditeta kod apelanta, pored nastalih oboljenja i značajna izmjena njegove ličnosti – apelant je otežano pokretan, nestabilan, prostorno i vremenski dezorijentisan, poremećenog govora, povremeno gubi svijest, satima sjedi i šuti ili ima pojačanu potrebu za kretanjem zbog čega ga ukućani prate, agresivan je i sve mu smeta - pri čemu mu je u značajnoj mjeri potrebna tuđa njega i pomoć koju pružaju apelantkinje koje zbog toga pate, kao što su i utvrdili nižestepeni sudovi. Ustavni sud smatra da, u okolnostima konkretnog slučaja, u kojima je lišavanje apelantkinja imovine izvršeno radi provođenja zakona kojim je redovni sud ovlašćen da procjenjuje utvrđene činjenice radi dodjele novčane naknade zbog naročito teškog invaliditeta, i s druge strane činjenica da apelantkinjama osporenom odlukom nije dosuđena novčana naknada za duševne bolove zbog evidentnog fizičkog i psihičkog invaliditeta njihovog oca, odnosno supruga, nije postignut pravičan odnos proporcionalnosti između zaštite legitimnog cilja u javnom interesu kojem se teži i interesa apelanata kojima predmetna novčana naknada predstavlja određenu satisfakciju u konkretnim životnim okolnostima. Time je, prema mišljenju Ustavnog suda, na apelante stavljen pretjeran teret u odnosu na potrebu zaštite javnog interesa.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 5134/10 od 27. februara 2014. godine, stav 39, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 22/14, naknada nematerijalne štete, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud smatra da je u konkretnom slučaju izvršenje pretjeran teret za apelanta, te da je došlo do neproporcionalnog miješanja u apelantovu imovinu, jer apelant sprovođenjem izvršenja koje je određeno Rješenjem Opštinskog suda broj 65 0 I 196028 11 od 10. maja 2011. godine, mora snositi pretjeran teret koji narušava pravičan balans između javnog interesa i apelantovog interesa, što je suprotno standardima zaštite prava na imovinu iz člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 3381/14 od 23. januara 2015. godine, stav 46, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 17/15, izvršni postupak, pljenidba " penzije po osnovu jemstva, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

[…] Ustavni sud smatra da je strogo formalnom primjenom zakonske odredbe koja je važila u vrijeme zaključenja predmetnih kupoprodajnih ugovora i na osnovu koje je postojala zabrana raspolaganja vakufskim stanovima, a koja je kasnijim zakonskim izmjenama otpala, u konkretnom slučaju stavljen pretjeran teret na apelante. S druge strane, u suštini, osporena odluka Vrhovnog suda, u okolnostima konkretnog slučaja, ne bi pomogla tužiocu kao ranijem vlasniku spornog stana, a ugrozila bi prvoapelanta koji je imao stanarsko pravo i otkupio sporni stan. Imajući u vidu navedeno, Ustavni sud zaključuje da je u konkretnom slučaju narušen odnos proporcionalnosti u zaštiti opšteg javnog interesa koji se ogleda u strogoj formalno-pravnoj primjeni zakona s jedne stane i, s druge strane, potrebe da se zaštiti pravo apelanata na imovinu u smislu zahtjeva člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 1194/12 od 30. juna 2015. godine, stav 41, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 70/15, ništavost, restitucija, vakufska imovina, slično pravno pitanje razmatrano u odluci broj AP 3806/11 u kojoj je apelant bila Vakufska direkcija, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Odgovarajući na pitanje da li je to miješanje bilo proporcionalno legitimnom cilju, Ustavni sud smatra da su osporene odluke, koje su u konkretnom slučaju osnov miješanja u imovinu apelanata, proporcionalne cilju i svrsi, te da stoga na apelanta nije stavljen pretjeran teret prvenstveno zbog toga što suštinski ne zadiru u obim korišćenja te imovine (predmetna imovina nije oduzeta i dalje je u posjedu apelanta koji je koristi i/ili daje u zakup), ali je kako proizlazi iz osporenih rješenja bilo neophodno da se donese privremena mjera, te privremeno zabrani i onemogući apelantu da imovinu otuđi ili eventualno  prenese  na treća lica. U tom kontekstu, imajući u vidu navedeno, Ustavni sud smatra da se privremenom mjerom, koja se isključivo odnosi na zabranu raspolaganja i otuđenja predmetne imovine, ne stavlja pretjeran pojedinačni teret na apelanta u poređenju s javnim interesom koji se želi ostvariti (održavanje javnog reda i sprečavanje organizovanog kriminaliteta poštujući princip da niko ne može zadržati imovinsku korist pribavljenu izvršenjem krivičnog djela), čime je postignuta pravična ravnoteža između zahtjeva opšteg interesa zajednice i zahtjeva za zaštitu osnovnih prava pojedinaca, te je nesporno da je ovo miješanje u imovinu apelanata u skladu s principom pravne sigurnosti.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 2753/13 od 30. septembra 2015. godine, stav 57, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 83/15, krivični postupak, privremena mjera zabrane otuđenja i raspolaganja imovinom, nema povrede člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud zaključuje da je osporenim presudama prekršeno pravo apelanta na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju u situaciji kada su redovni sudovi odbili apelantov tužbeni zahtjev, pogotovo u dijelu za povrat kupoprodajne cijene kada je tužena jednostrano raskinula predmetni ugovor, koju je apelant platio izvršavajući ugovor o kupoprodaji državnog kapitala, držanjem doslovnog značenja upotrijebljenih izraza pri tumačenju spornih odredaba predmetnog ugovora, što je dovelo do oduzimanja cjelokupne kupoprodajne cijene koju je apelant dao na ime kupovine državnog kapitala (i to oko 82,50% u ugovorenom roku, a oko 17,50% nakon obavijesti o raskidu ugovora), bez istraživanja zajedničke namjere ugovarača i bez razumijevanja sporne odredbe predmetnog ugovora, onako kako to odgovara principima obligacionog prava utvrđenim ZOO, što je u konkretnom slučaju prevagnulo nad apelantovim pojedinačnim interesom, odnosno njegovim ustavnim pravom na mirno uživanje imovine, uz jedino obrazloženje da se u postupku privatizacije, pored ZOO-a, primjenjuje i set privatizacijskih zakona, za koje Ustavni sud zapaža da uopšte ne definišu uslove za raskid ugovora, niti posljedice raskida ugovora, pa ni ugovora o kupoprodaji državnog kapitala, što je rezultovalo miješanjem u imovinu apelanta koje je bilo zakonito i imalo legitiman cilj, ali je takvim postupanjem redovnih sudova na apelanta stavljen neproporcionalan teret, odnosno nije postignuta pravična ravnoteža između zaštite apelantove imovine i zahtjeva javnog interesa.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 3164/12 od 30. septembra 2015. godine, stav 39, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 84/15, državni kapital, ispunjenje ugovora/povrat novčanog iznosa uplaćenog na ime kupoprodajne cijene, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud zapaža da iz obrazloženja osporene presude Vrhovnog suda proizlazi da je Vrhovni sud zapravo ocijenio da je pravo na „dom" tužene u smislu člana 8 Evropske konvencije, koje je tužena (koja je imala 82 godine) ostvarila živeći u predmetnom stanu u periodu dužem od trideset godina, u konkretnom slučaju značajnije od prava na imovinu apelantkinja iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju, koje stan nisu koristile za stanovanje, odnosno koje već imaju svoj dom. Shodno navedenom, Ustavni sud smatra da je u konkretnom slučaju osporena odluka donesena u skladu s javnim interesom, a to je zaštita prava i sloboda drugih, odnosno u ovom slučaju prava na „dom" tužene i da je u konkretnom slučaju uspostavljena pravična ravnoteža između zaštite prava apelantkinja na imovinu i opšteg interesa, jer u ovoj situaciji na apelantkinje nije stavljen neprimjeren teret radi ostvarivanja zakonitog cilja, pogotovo imajući u vidu činjenicu da se u konkretnom slučaju radilo o pravu tužene koje se nije moglo prenijeti na drugo lice i o tuženoj kao licu starije životne dobi koja je više od 30 godine živjela u predmetnom stanu, koja je naposljetku i umrla prije nego što je osporena presuda mogla da bude i izvršena. Imajući u vidu sve navedeno, Ustavni sud zaključuje da u konkretnom slučaju nema kršenja prava na imovinu apelantkinja iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 1371/12 od 10. novembra 2015. godine, stav 32, predaja u posjed stana, vanbračna zajednica, nema povrede člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

U okolnostima konkretnog slučaja visina troškova postupka, kako je određena odlukom o troškovima postupka, predstavlja pretjeran teret za apelante zbog kojeg je narušen balans između javnog interesa koji se želi postići uspostavljanjem pravila o naknadi štete i prava apelanta.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 579/12 od 27. novembra 2015. godine, stav 121, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 2/16, naknada nematerijalne štete, troškovi postupka, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud ukazuje na nesporne činjenice iz kojih proizlazi da je apelant predmetni stan koristio u svojstvu nosioca stanarskog prava od 1975. godine do izbijanja ratnih dejstava u BiH na osnovu rješenja Saveznog sekretarijata za narodnu odbranu, da je po okončanju rata u svojstvu nosioca stanarskog prava zatražio i ostvario povrat stana putem opštine koja je donijela Rješenje broj 04/23-1 J 43/2 od 5. aprila 2000. godine i da je putem opštinskog organa u posjed stana uveden 14. juna 2000. godine. Iz navedenog proizlazi da je apelant sva prava u vezi s povratom stana (potvrđivanje da je nosilac stanarskog prava i da ima pravo na povrat, kao i uvođenje u posjed na predmetnom stanu) ostvario putem opštine. U vezi s ključnim pitanjem koje se tiče blagovremenosti podnošenja zahtjeva za kupovinu stana i s tim u vezi nadležnosti i procedure za rješavanje o zahtjevu, Ustavni sud prije svega ukazuje na nespornu činjenicu za redovne sudove na sve tri instance koja se tiče roka u kojem je apelant mogao da podnese zahtjev za kupovinu stana, a to je 24. juli 2002. godine (godina dana od stupanja na pravnu snagu Zakona o prodaji), koji datum je nakon svih modifikacija člana 8a Zakona o prodaji za apelanta, kako su konstatovala sva tri suda, u relevantnom periodu najpovoljniji. Takođe je nesporno da je apelant podnio dva zahtjeva za kupovinu stana, i to prvi 14. marta 2002. godine opštini, a drugi 28. decembra 2005. godine tuženoj. U vezi s tim, Ustavni sud ukazuje na odredbe Zakona o otkupu stanova prema kojima je bitno iskazivanje namjere nosilaca stanarskog prava da žele da otkupe stan, nakon čega se pokreće procedura kupoprodaje. Istina, zakonom je utvrđen prekluzivni rok za iskazivanje ove namjere. U konkretnom slučaju apelant je nesporno blagovremeno iskazao namjeru da stan otkupi, ali je njegova namjera u okviru prekluzivnog zakonskog roka bila usmjerena prema nenadležnom organu. U vezi s tim, ne mogu se zanemariti relevantne odredbe ZUP-a i činjenica da opština, kao organ vlasti koji građanima pruži svaki realni oblik zaštite njihovih prava i interesa, nakon prijema apelantovog zahtjeva za koji nije bila nadležna, nije postupila u okviru svoje zakonske obaveze iz člana 65 st. 3 ili

4 ZUP-a. Naime, iz navedene zakonske odredbe nesumnjivo i jasno proizlazi obaveza opštinskog organa da se u slučaju prijema zahtjeva za koji nije nadležan oglasi nenadležnim i o tome obavijesti stranku ili pak da bez odlaganja zahtjev proslijedi nadležnom organu. Budući da u konkretnom slučaju opština nije postupila niti na jedan naprijed opisani način, Ustavni sud smatra da je na apelanta radi ostvarenja zakonitog cilja stavljen neprimjeren (prevelik) teret, odnosno da nije uspostavljena pravična ravnoteža između zaštite apelantovog prava na imovinu i zahtjeva javnog interesa, zbog čega Ustavni sud zaključuje da je osporenim presudama povrijeđeno apelantovo pravo na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 2376/12 od 8. decembra 2015. godine, stav 42, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 6/16, blagovremenost zahtjeva za otkup stana, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud je zaključio da je povrijeđen član II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i član 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju jer je u konkretnom slučaju došlo do neproporcionalnog miješanja u apelantovu imovinu usljed čega apelant ukidanjem prava na penziju, kao i vraćanjem do sada isplaćenih iznosa po osnovu penzije mora da snosi pretjeran teret koji narušava pravičan balans između apelantovog interesa i javnog interesa.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 4218/12 od 6. aprila 2016. godine, stav 42, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 36/16, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Ustavni sud smatra da je zakonodavac time što je članom 97 Zakona o prekršajima odrediorokodšestmjeseciodpravosnažnostiprekršajnogrješenjazapodnošenje zahtjeva za ponavljanje prekršajnog postupka zbog razloga predviđenih članom 96 st. 5 i 6 istog zakona posredno odredio i rok u kojem su redovni sudovi, a nakon njih i Ustavni sud (pa i Evropski sud), dužni da donesu svoje odluke koje bi mogle uticati na drugačije rješavanje prekršajnog postupka. Pri tome, evidentno, nije vođeno računa o realnom stanju u pravosuđu i situaciji kada su redovni sudovi pretrpani predmetima, zbog čega je nerealno očekivanje zakonodavca da se sudski (ili upravni) postupak okonča u tako izuzetno kratkom roku. Ustavni sud zbog navedenog smatra da takvim zakonskim rješenjem nije uspostavljena pravična ravnoteža između javnih interesa koji se štite relevantnim zakonima (u ovom slučaju Zakonom o prekršajima) i interesa pojedinaca za zaštitu njihovih prava koja su zagarantovana odgovarajućim instrumentima za zaštitu ljudskih prava i osnovnih sloboda.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 879/14 od 22. decembra 2016. godine, stav 37, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 10/17, kvalitet zakona, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Osporenim odlukama, kojima je apelantu prestalo pravo ratnog vojnog invalida jer je pravosnažnom sudskom presudom osuđen za izvršenje teškog krivičnog djela protiv čovječnosti i međunarodnog prava – krivičnog djela ratnog zločina protiv civilnog stanovništva, nije došlo do povrede prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju jer je miješanje u apelantovo pravo na imovinu bilo u skladu sa zakonom, slijedilo je legitiman cilj i razuman odnos „proporcionalnosti" između upotrijebljenih sredstava i cilja koji se želi ostvariti.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 668/15 od 22. marta 2018. godine, stav 53, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 24/18, upravni spor, nema povrede člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju ni člana II/3k) Ustava BiH

Miješanje u apelantkinjino pravo na mirno uživanje imovine, iako zasnovano na zakonu i u službi legitimnog cilja, na apelantkinju stavlja pretjeran teret koji ne može da se opravda njenim propustom da se prije pokretanja izvršnog postupka (protiv izvršenika koji je u trenutku pokretanja izvršnog postupka bio upisan kao vlasnik) i uknjiži kao vlasnik predmetnog stana s obzirom na činjenicu da je prije pokretanja izvršnog postupka zaključivanjem ugovora sa izvršenikom kojem je u cjelini isplatila kupoprodajnu cijenu na predmetnom stanu stekla pravo na posjed i pravo da se uknjiži kao njegov vlasnik, a ta prava nisu prestala ni uknjižbom rješenja o izvršenju, niti je uknjižba rješenja o izvršenju, kako je utvrđeno pravosnažnom presudom, bila prepreka da apelantkinja na osnovu valjanog ugovora zaključenog sa izvršenikom stekne pravo svojine na predmetnom stanu i pravo da se uknjiži kao vlasnik.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 2326/18 od 17. jula 2018. godine, stav 85, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 55/18, izvršni postupak, vanknjižna svojina, povreda člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

(Pogledati i predmet AP 2684/18 od 6. decembra 2018. godine u kojem Ustavni sud u okolnostima konkretnog slučaja nije mogao da zaključi da je miješanjem u apelantovo pravo na imovinu stavljen pretjeran teret koji bi mogao da se opravda apelantovim propustom da se prije pokretanja izvršnog postupka i uknjiži kao vlasnik predmetnih nepokretnosti s obzirom na apelantovu potpunu pasivnost u vezi s preduzimanjem bilo kakvih procesnih radnji s ciljem uknjižbe njegovog prava na predmetnoj nepokretnosti na koji način bi sprovođenje izvršenja na nepokretnosti bilo onemogućeno)

Ustavni sud zaključuje da nema kršenja prava na imovinu iz člana II/3k) Ustava Bosne i Hercegovine i člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju kada je osporenim odlukama kojima je pokrenut postupak prinudne naplate neplaćenih poreskih obaveza predmetnog  preduzeća  iz  imovine  apelanta  kao  direktora tog preduzeća, u smislu relevantnih odredaba Zakona o Poreskoj upravi, miješanje u apelantovo pravo na imovinu bilo zakonito i zadovoljava princip proporcionalnosti miješanja, odnosno uspostavlja balans između apelantovog i javnog interesa, tj. legitimnog cilja pravilnog funkcionisanja sistema naplate poreza, jer izbor metoda pomoću kojih se kontrolišu zakonitost i pravilnost uplate poreza spada u tzv. polje slobodne procjene svake države, a apelant je propustio da podnese žalbu protiv rješenja koje je predstavljalo osnov za pokretanje predmetnog postupka prinudne naplate.

• Odluka o dopustivosti i meritumu broj AP 5187/17 od 30. oktobra 2019. godine, stav 47, objavljena u „Službenom glasniku Bosne i Hercegovine" broj 76/19, postupak prinudne naplate radi izmirenja neuplaćenih poreskih obaveza, nema povrede člana 1 Protokola broj 1 uz Evropsku konvenciju i člana II/3k) Ustava BiH

Copyrights @ 2022 Ustavni sud BiH Sva prava zadržana.